அன்றுதான் நிலவை அத்தனை அழகாய்ப் பார்த்தோம்: எத்தனை எழிலதற்கு. -புதுவை இரத்தினதுரை.

வெறுங்கையராய் வெளியேறி

ஆண்டுகள் கடந்த ஒருநாள்

ஓயாதலையொன்று ஊர்புகுந்த மறுநாள்.

கைப்பற்றிய பீரங்கிகளைத் தடவியபடி மீண்டும் புகுந்தோம் எங்கள் அழகிய கடலோரம்.

பொட்டுத் துணியுமற்ற மேனியாய் கிடந்தது எம் உயிர் விதைத்த ஊர்கள்.

வல்லுறவுக்குள்ளான வயோதிப மாதராய் கிடந்தது சின்னக் காவிரிப்பூம் பட்டினம்.

அழுகையும், ஆனந்தக் கண்ணீருமாக கையெடுத்துத் தொழுதோம் வற்றாப்பளை ஆச்சியை.

பரவசம் தரித்த முகத்தினராய் நந்திக் கடலோரம் நின்று பாடினோம். வானில் நிலவிருந்தது அன்றும்.

அழுதபடி அல்ல...

"வென்றீரென பாடியது - நிலவு. விழிமுன்னே' என்றோர் விடுதலைப் பாடலை.

அன்றுதான் நிலவை அத்தனை அழகாய்ப் பார்த்தோம்: எத்தனை எழிலதற்கு. 

-புதுவை இரத்தினதுரை.