Wednesday, 14 January 2026

தமிழீழத்தில் முஸ்லிம்கள்

தமிழீழம் ஓர் மத சார்பற்ற நாடாகும். ஆனால் அங்கு எல்லோருக்கும் மத சுதந்திரம் உண்டு. அதேவேளை தமிழீழத்தில் மத வெறியர்களுக்கு இடமளிக்கப்பட மாட்டாது.

இலங்கையில் வாழும் தமிழ் பேசும் முஸ்லிம்கள் தனிச்சிறப்புடைய மதக் கலாச்சார பண்புகளைக் கொண்ட இனக்குழு என்பதனையும், தமிழீழத்தில் வாழும் முஸ்லிம்கள் முழுமையான உரிமையுடன் வாழ வேண்டும் என்பதையும் எமது அமைப்பு ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது.

இன்று முஸ்லிம்கள் தமிழீழப் போராட்டத்திற்கு எதிராகச் செயற்படுகிறார்கள். தமிழீழப் போராட்டத்திற்கெதிராக முஸ்லிம்களைச் செயற்பட வைப்பதில் சிறீலங்கா அரசும் ஓரளவு வெற்றி பெற்றுள்ளது.

தமிழர்களையும், முஸ்லிம்களையும் பிரித்தால் தமிழீழப் போராட்டத்தை அழிப்பது சுலபம் என சிறீலங்கா நினைக்கின்றது.

தமிழீழப் போராட்டம் அழிக் கப்பட்டால் முஸ்லிம்களின் உரிமைக்கான குரலும் அழிந்து போகும் என சரியாக சிறீலங்கா கணித்து செயற்படுகின்றது.

கிழக்கில் இருந்து கிழக்கு வாழ் முஸ்லிம் மக்களின் உரிமைக்காக போராடப் போவதாக உருவாக்கப்பட்டது முஸ்லிம் காங்கிரஸ்.

ஆனால் அதன் தலைமையின் நலன் முழுவதும் சிறீலங்காவில் (கொழும்பில்) தங்கியிருக்கின்றது. அவர்களது குறுகிய வழியில் பதவிகளை, தலைமையை பெறும் எண்ணத்தையும் கொழும்பில் தங்கி நிற்கும் நிலையையும் பயன்படுத்தி தமிழர்களையும் முஸ்லிம்களையும் பிரிப்பதில் சிங்கள அரசு வெற்றி கண்டுள்ளது. தமிழீழத்தில் முஸ்லிம்களின் நிலைப்பாடு குறித்து ஓரளவு பார்ப்பதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

சிறீலங்காவிலோ, தமிழீழத்திலோ முஸ்லிம்கள் இது வரை தமது உரிமைகளுக்காக போராடியது கிடையாது.

சிறீலங்காவால் தமிழர்களும், முஸ்லிம்களும் ஒடுக்கப்பட்டார்கள்.

தமிழர்கள் ஒடுக்குமுறைக் கெதிராகப் போராடினார்கள். ஆனால் முஸ்லிம்களோ தமிழர், சிங்களவர் என்ற முரண் பாட்டைப் பயன்படுத்தி வாழ முயன்றார்கள்.

தாங்கள் தமிழர்களும் அல்ல, சிங்களவர்களும் அல்ல, முஸ்லிம்கள் எனவும், அராபியர்கள் எனவும் இனம் காண முயன்றார்கள்.

அதன் மூலம் சிங்கள தேசத்திடம் அற்ப சலுகைகளை பெறலாம் என நம்பினார்கள் சில சலுகைகளையும் பெற்றார்கள்.

உண்மையில் இத்தீவில் வாழும் முஸ்லிம்களில் 95% தமிழர்கள்.

இங்கு வாழும் முஸ்லிம் மக்களின்  வாழ்க்கை முறையில் அராபிய கலாச்சாரம் எதையும் காணமுடியாது.

ஒரு சிலரைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அரபு மொழி தெரியாது. அவர்கள் பாரம்பரியமாக வாழ்ந்த எந்த ஊருக்கும் அரபுப் பெயர் கிடையாது.

இன்று சிறீலங்காவிலும், தமிழீழத்திலும் முஸ்லிம்கள் தமிழ் பேசுகின்றார்கள்.

இதற்கு முக்கிய காரணம் இவர்கள் கலாச்சாரமே. முஸ்லிம் பெண்கள் வெளியே  சென்று மற்றைய சமூகத்தினரோடு கலந்து வாழாததால் வீட்டு மொழி, தாய் மொழித் தமிழ் தொடர்ந்து பிள்ளை களால் பேசப்படுகின்றது.

இப்படியாக தமிழ் மொழி சிறீலங்காவில் அழியாமல் - காப்பாற்றப்பட்டது. ஆனால் அரபு மொழி பேணப்பட வில்லை.

இவை முஸ்லிம்கள் தமிழர்கள் என்பதை தெளிவாக எடுத்துக் காட்டப் போதுமானவை.

சிங்களவர்களிடம் சலுகைகளைப் பெறுவதற்காக முஸ்லிம் மக்கள் தமது வரலாற்றை மறைத்து நிற்பதை நாம் பார்க்கிறோம்.

கொழும்புத் தலைமைகள் அல்லது அங்கு வர்த்தக, மற்றும் நலன்களைக் கொண்ட தலைமைகளே, முஸ்லிம் மக்களை வழி நடாத்தும் பள்ளி வாசல்களைக் கட்டுப்படுத்து கின்றன.

மார்க்கம் என்பதன் பெயரால் அறியாமையில் வாழும் பல முஸ்லிம் மக்கள் தலைமைகளால் பிழையாக வழிநடாத்தப்படுகின்றார்கள்.

33% முஸ்லிம் மக்கள் வாழ்ந்த புத்தளம் இன்று சிங்களவர்களிடம் பறிபோயிற்று.

46. 1% முஸ்லிம்கள் வாழ்ந்த அம்பாறை மாவட்டத்தில் - 1732 சதுர மைலில் 1200 சதுர மைலுக்கு மேல் சிங்களவர்களி டம் பறிபோயிற்று.

அடிப்படையில் விகிதாசார - தேர்தல் என்பதின் பெயரால் - முஸ்லிம் மக்களின்பிரதிநிதித்துவம் குறைக்கப்பட்டது.

முஸ்லிம்களிடம் இருந்து வர்த்தகம், திட்டமிட்டு சிங்களவர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது.

இதற்கு ஓர் சிறந்த உதாரணம். புத்தளத்தில் பழைய பேரூந்து நிலையத்தில் முஸ்லிம் மக்களின் வர்த்தகத்தை  உடைக்க புதிய பேருந்து நிலையம் ஒன்று அமைக்கப் பட்டு அங்குள்ள கடைகள் சிங்களவருக்கு கொடுக்கப்பட்டமையாகும்.

இதை எதிர்த்த முஸ்லிம்களை புத்தளம் பெரிய பள்ளிவாசலுக்குள் வைத்து சிங்களப் படை சுட்டுக் கொன்றது. இவற்றை எதிர்த்து முஸ்லிம்கள் போராடவில்லை. பதிலாக, முஸ்லிம்களின் உரிமைகளையும் பாதுகாக்கக்கூடிய தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை அற்ப சலுகைகளுக்காக சிங்கள அரசுகளுடன் சேர்ந்து அழிக்க முனைகின்றனர்.

தமிழீழப் போராட்டத்தால் கிழக்கில் 50, 000 சிங்களக் குடும்பங்கள் குடியேற்றப்படுவது தடுக்கப்பட்டது.

விகிதாசார அடிப்படையில் வேலை வாய்ப்பு, பதவி உயர்வு என சில சலுகைகளை சிறீலங்கா வழங்க முன்வந்தது.

முஸ்லிம்கள் தமது உரிமை பற்றிப் பேசும் பலத்தைப் பெற்றனர்.

இப்போராட்டத்தோடு இணைந்து நின்று போராடாமல், போராட்டத்திற்கு எதிராகவே முஸ்லிம் மக்கள் செயற்பட்டனர். 

1983 ல் இருந்து தமிழீழப்போராட்டம் கூர்மையடைய தொடங்கியதும்,தமிழ் மக்களையும், முஸ்லிம் மக்களையும் பிரித்து அழிக்கும் திட்டத்தை சிறீலங்கா செயற்படுத்தத் தொடங்கியது.

தமிழர், சிங்களவர் முரண்பாட்டில் வாழ நினைக்கும் முஸ்லிம்களை சிறீலங்கா பயன்படுத்தியது.

முஸ்லிம் ஊர்காவல் படைகளை உருவாக்கியது. தனது கைக்கூலிகளைக்கொண்டு தமிழ், முஸ்லிம் சமூகக் கலவரங்களைத் தூண்டியது.

விசேட அதிரடிப்படை. முஸ்லிம் ஊர்காவற்படையின் துணைப்படையுடன் பல தமிழ் கிராமங்களில் கிராமியப் படு கொலைகளை நடாத்தியது.

தமிழ்க் கிராமங்களில் இருந்து விரட்டப்பட்ட தமிழ் மக்கள் குறைந்த விலைக்கு தமது நிலங்களை விற்றனர், அல்லது விட்டுச் செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர்.

சிறீலங்கா எதிர்பார்த்தது போல தமிழ், முஸ்லிம் மக்களின் உறவு நிலை உடைக்கப்பட்டது.

சிறிலங்காப் படையில் அல்லது காவல் துறையில் சேரும் தமிழர்கள் துரோகிகளாக கருதப்பட்டதால் தமிழர்கள் அதில் சேர்வதைத் தவிர்த்தனர்.

ஆனால் முஸ்லிம்கள் தாம் தனித்துவமானவர்கள் எனக் கூறிக்கொண்டு அதில் சேர்ந்தனர். இந்த முரண்பாட்டையும் சிறீலங்கா பயன்படுத்தத் தவறவில்லை.

தமிழ், முஸ்லிம் மக்களின் உறவு நிலை மிகப் பாதிப் படைந்த நிலையில் நாம் முஸ் லிம் மக்கள் சார்பாக ஓர் வேலைத்திட்டத்தை 21.4.1988ல் முஸ்லிம் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணியூடாக முன் வைத்தோம்.

முஸ்லிம்கள் ஒன்றிணைத்த தாயகத்தில் 30% குறைவில் லாத வகையில் மாகாண சபை யில் பிரதிநிதித்துவம் பெறவும். அமைச்சரவையில் இடம் பெற வும் உரித்துடையவர்கள்.

எதிர்கால காணிப் பங்கீடு முஸ்லிக்களுக்கு கிழக்கு மாகா ணத்தில் 35% குறைவில்லாத வகையிலும், மன்னார் மாவட் டத்தில் 30% குறைவில்லாத வகையிலும்,வடமாகாணத்தின் ஏனைய பகுதிகளில் 5% குறை வில்லாத வகையிலும் இருக்க வேண்டும்.

முஸ்லிம் மக்களுக்கு இஸ் லாமிய பல்கலைக் கழகம் நிறு வப்படும்.

தமிழீழத்தில் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் வாழும் முஸ் லிம்களின் விகிதாசாரத்தின் படி பொதுத்துறை வேலை வாய்ப்புக்கான உரிமையை முஸ்லிம் மக்கள் கொண்டிருப்பர்.

முஸ்லிம் மக்களினது தனித் துவத்தின் உரிமைகள். அக் கறைகள் என்பவற்றை பாதிக் கக்கூடிய எந்தவித சட்டவாக் கங்களும் அவற்றிற்கு முஸ்லிம் பிரதிநிதிகளின் 3/4 பெரும் பான்மையினர் சார்பாக வாக்களித்தாலன்றி தமிழீழத்தில் நிறைவேற்றப்படலாகாது என்னும் வகையில் பல விடயங்களில் இணக்கம் கண்டோம்.

ஓர் 'சுமூகமான சூழ்நிலை உருவாகத் தொடங்கியது.

முஸ்லிம் மக்கள் மனதில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் போராட்டத்தினால்தான் தமது நிலங்களும் உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்படும் என்ற உணர்வு வளரத் தொடங்கி யது.

பல வழிகளில் நாம் முஸ்லிம் மக்களை அணுகிப் பேசினோம். சாதாரண முஸ்லிம் மக்கள் உண்மையைப்புரிந்து கொண்டு போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் செயலில் இறங்கத் தொடங்கினர்.

கொழும்பில் தங்கி நிற்கும் முஸ்லிம் தலைமைகள் தமது தலைமைக்கு ஆபத்து வருவதை உணர்ந்து கொண்ட னர்.

தமது நீண்டகால திட்டங்கள் உடைந்து போவதைக் கண்டது சிறீலங்கா.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை அழித்து தமிழ், முஸ்லிம் மக் கள் உறவை, தமது குறுகிய நலனுக்காக உடைக்க வேண் டிய அவசியம். இவர்கள் எல் லோருக்கும் ஏற்பட்டது.

முஸ்லிம் மக்களுக்கு பாது காப்பு என்னும் பெயரில், இந்தி யப்படையுடனும், பின்னர் சிறீ லங்காவுடன் சேர்ந்த முஸ்லிம் காங்கிரஸ் ஓர் சமூக விரோதக் கும்பலை. முஸ்லிம் மதவெறியை வளர்த்தது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் முஸ்லிம் உறுப்பினர்களை, ஆதரவாளர்களை கொலை செய்தனர். 

தமிழீழ விடுதலைப் போராட் டத்திற்கு எதிராக அரேபிய நாடுகளில் பொய்ப் பிரச்சாரங் களை கட்டவிழ்த்து விட்டன.

விடுதலைப் புலிகள் முஸ்லிம் களை கொல்கின்றார்கள் எனக் கூறி. பணம் திரட்டி தமது சுக போக வாழ்க்கைக்கு பயன் படுத்தினர்.

தமிழீழப் போராட்டத்திற்கு எதிராகசெயற்பட்டுக்கொண்டு, தமிழீழப் போராட்ட வெற்றி களில் பங்கு வேண்டும் என நியாயமற்ற தீர்வுகளை நிபந் தனைகளோடு வைத்தனர்

மீண்டும் தமிழீழ-சிறீலங்காப் போர் ஆரம்பித்த போது.சிறீ லங்காவுடன் சேர்ந்து பெரு மளவில் தமிழ்மக்களைகொலை செய்தனர். 

பல பெண்கள் பாலியல் வன் முறைக்குள்ளாக்கப்பட்டனர்.

கிழக்கில் இவர்களின் செய லால் 4 இலட்சம் தமிழ் மக்கள் அகதிகள் ஆகினர். கொல்லப் பட்ட 4000 ற்கும் மேலான மக் களில் 2000 ற்கும் மேற்பட்டோர் முஸ்லிம்களால் கொல்லப்பட்டனர்.

அம்பாறையில் 80, 000 ற்கும் மேற்பட்ட தமிழ்மக்கள் கொலை செய்யப்பட்டு விரட்டப்பட்ட னர். பல கிராமியப் படுகொலைகள் நடந்தன.

வடக்கில் இருந்த 60,000 முஸ்லிம் மக்களில் 30,000 பேர், போர் ஆரம்பித்ததும் சிறீ லங்காவுக்கு பாதுகாப்புத்
தேடிச் சென்றனர். 

மிகுதிப் பேர், அவர்கள் பாதுகாப்புக் கருதி அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர்.

விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப் பாட்டில் இருந்த பகுதிகளில் ஒரு முஸ்லிம் கூட கொல்லப் படவுமில்லை. ஒரு முஸ்லிம் பெண்கூட பாலியல் வன் முறைக்குள்ளாக்கப்பட வில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

வடக்கும் கிழக்கும் இணைந்த நிர்வாகத்தில் கிழக்கில் 33% இருக்கும் முஸ்லிம் மக்களின் வீதம் 18 % வீதமாக குறைந்துவிடும். இணைந்த நிர்வாகத்தால் முஸ்லிம்களுக்கு பாதுகாப்பு இல்லை என்ற கருத்து முன்வைக்கப்படுகின்றது.

இணைந்த நிர்வாகத்தில் வடக்கில் 4.7% இருக்கும் முஸ்லிம்கள் வீதம் 18% வீதமாக உயருவதுபற்றியும், இலங் கைத்தீவில் கிழக்கு மாகாணத் தில் முஸ்லிம்களின் வீதம 2.1% ஆகும் இது இணைந்த நிர்வாகத்தில் 18% உயருவதை யும் யாரும் பேசுவதில்லை.

அம்பாறையில் இருக்கும் 1,01.754 முஸ்லிம் மக்கள் குறித்து பெரிதும் பேசும் முஸ்லிம் தலைமை கண்டியில் வாழும் 1.25.646 முஸ்லிம்கள் குறித்தும் கொழும்பில் வாழும் 1.68. 956 மக்கள் குறித்தும் எது வும் பேசுவது கிடையாது.

உரிமைப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தராமல் அதைக் குழப்பும் இவர்களது தன்மை இதனால் தெளிவாகும்.

முஸ்லிம் மக்களின் உரிமைக் காக தமிழர்கள் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்து வந்துள்ளனர்.

1976 ம் ஆண்டு மாசி 2ம் நாள் புத்தளம் பெரிய பள்ளிவாசலில் சிறீலங்கா காவற் துறையால் 7 முஸ்லிம்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது, யாருமே அது குறித்துப் பேசாத போது தமிழர்கள் தான் அது குறித்துப் பேசினார்கள். தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் தமிழீழத்தில் உள்ள, தமிழ் மக்களுக்காக மட்டு மல்ல முஸ்லிம்களுக்காகவும் தான் போராடினார்கள்.

தமிழ் மக்களோடு. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளோடு சேராது முஸ்லிம் மக்கள் போராட்ட காலத்தில் பிரிந்து நின்றதன் மூலம் வரலாற்றுத் தவறையும்.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை யும். தமிழ் மக்களையும் அழிப் பதன் மூலம் வரலாற்றுத் துரோகத்தையும் செய்துள்ள னர்.

தாம் தமிழர் அல்ல, சிங்களவர் அல்ல என தனித்து நின்ற காலம் போய் இப்போது தம்மை அராபியர்கள் என இனம் காண முயல்கின்றனர்.

இவர்கள் அராபியர்களும் இல்லை. சிங்களவர்களும் இல்லை. இவர்கள் தமிழர்கள்.

இவர்கள் தமது தவறைத் திருத்தாது தமிழ்
மக்களுக்கு எதிராக, தமிழீழ போராட்டத்திற்கு எதிராக செயற்பட்டு சிங்கள தேசத்திடம் சலுகைகள் பெறும் எண்ணத்தை கைவிட வேண்டும்

சிங்கள தேசம் இவர்களைப் பயன்படுத்திய பின் இவர் களை அழிக்கத்தயங்காது.

இந்த நிலை தொடருமாக இருந்தால் இலங்கைத்தீவில், தங்களது தனித்துவங்களை இழந்த ஒரு உதிரிகள் கூட்ட மாகத்தான் முஸ்லிம்கள் வாழ வேண்டிய ஒரு சூழ்நிலை ஏற்படலாம்.

-விடுதலைப்புலிகள் இதழ் 
ஐப்பசி-கார்த்திகை 1990.

Tuesday, 13 January 2026

தமிழீழமும் இந்திய வைதீக மார்க்சீயவாதிகளும்.

ஒரு தேசிய சமூகத்தின் சுயநிர்ணய உரிமையின் அடிப்படையில் முன்னெடுக்கப்படும் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தையும் அதன் புரட்சிகரமான ஆயுதப் போராட்ட வடிவத்தையும் பிற்போக்கானதென சில இந்திய இடதுசாரி இயக்கங்கள் கண்டன விமர்சனம் செய்துவருவது எமக்கு கவலை அளிக்கிறது.

'மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட்' என்ற முத்திரை குத்திக்கொள்ளும் இந்தக் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் எமது போராட்டத்தைக் கண்டித்து முன்வைக்கும் வாதம் வருமாறு-

தமிழீழ தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் குறுகிய குட்டிமுதலாளிய தேசியவாதத்தால் உந்தப்படுகிறது. இந்தப் போராட்டத்தால் சிங்களப் பாட்டாளிவர்க்கத்திற்கு விமோசனம் கிட்டப்போவதில்லை. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் இலங்கையில் நிலைகொள்ள இது வழிவகுக்கும். தனியரசுக் கோரிக்கை நாட்டை இரண்டாகக் கூறுபோடும். சிங்கள-தமிழ் பாட்டாளி வர்க்க ஒற்றுமைக்கு இடையூறானது. ஆகவே ஒட்டுமொத்தத்தில் இவ்விடுதலைப் போராட்டம் பிற் போக்கானது.

மார்க்சீயவாதிகள் எமக்கு வழங்கும்
இந்த அறிவுரை வருமாறு :

சிறிலங்கா உங்களது நாடு. சிங்களவர்கள் உங்கள் சகோதரர்கள். தமிழீழக் கோரிக்கையை கைவிடுங்கள். போராட்ட இலட்சியத்தை மாற்றியமையுங்கள். வர்க்கப்போராட்டப் பாதையைத் தழுவி சிங்களப் பாட்டாளி வர்க்கத்துடன் இணைந்து அகில இலங்கைப் புரட்சிக்காக உழையுங்கள். சிறிலங்காவில் ஒரு மக்கள் சனநாயகக் குடியரசை நிறுவுவதே உங்கள் போராட்ட இலட்சியமாக இருக்கட்டும்.

இந்தக் கண்ணோட்டம் எமக்குப் புதிதானதல்ல. இலங்கையில் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக பழைய மரபு மார்க்சீயவாதிகள் எழுப்பிவரும் புளித்துப்போன வாதம் இது. ஒரு தேசிய இனப் பிரச்சினையையும் அதன் வரலாற்று ரீதியான சிக்கலான பரிமாணங்களையும் வெறும் பொருள் உற்பத்தி உறவுகளில், வர்க்க உறவுகளில் நிலைநிறுத்திப் பார்க்கும், இந்த வைதீக மார்க்சீயக் கண்ணோட்டம் எமது அரசியல் நிதசர்சனத்தை எந்தவகையிலும் தொட்டு நிற்கவில்லை.

ஈழத் தமிழரின் தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கு மூலக் காரணி முதலாளியம் அல்ல. இப்பிரச்சினை வர்க்க முரண்பாட்டினால் தோன்றியது அல்ல. இனவாத அடிப்படையில் எழுந்த தேசிய ஒடுக்குமுறை காரணமாகவே இப்பிரச்சினை தோற்றம்கொண்டது. ஒரு பெரிய தேசிய இனம் ஒரு சிறிய தேசிய இனத்தை ஒடுக்கியதன் விளைவாகவே இரு இனங்கள் மத்தியில் முரண்பாடு முற்றியது. இதனால் தேசிய முரண்பாடு (national contradiction) முதன்மை பெற்றது. ஆகவே இத்தேசிய பிரச்சினையில் நாம் பிரதான முரண்பாடாகத் கொள்ளவேண்டியது தேசிய முரண்பாட்டையே தவிர வர்க்க முரண்பாட்டை அல்ல.

தமிழீழ மக்கள், தமிழர்கள் என்ற அடிப்படையில் அதாவது தமிழ் இனம் என்ற அடிப்படையில் அரச ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாக்கப்பட்டனர். இந்த இனரீதியான தேசிய ஒடுக்குமுறை தாண்டவமாடும் பொழுது, இனங்கள் மத்தியில் முரண்பாடு தோன்றும்பொழுது வர்க்க ஒருமைப்பாடு சாத்தியம் ஆவதில்லை. இது யதார்த்தமான சமூக உண்மை.

கார்ல் மார்க்சும் இந்த நிலைப்பாட்டையே கொண் டிருந்தார். அயர்லாந்து தேசிய இனப்பிரச்சினையில் அவர் ஆங்கில ஐரிஷ் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தவில்லை. மாறாக, அயர்லாந்து மக்களின் தேசிய விடுதலைக்கு குரல்கொடுத்தார். ஆங்கிலேயர் அயர்லாந்து மக்களை இன அடிப்படையில் ஒடுக்கிவரும்பொழுது வர்க்க ஒற்றுமை சாத்தியமாகாது என உணர்ந்துகொண்ட மார்க்ஸ், அயர்லாந்து மக்களின் தேசிய விடுதலையே ஆங்கிலப் பாட்டாளிவர்க்கத்திற்கு விடிவளிக்கும் என்றார்.

ஆளும் வர்க்கமானது தேசிய ஒடுக்குமுறையை கட்டவிழ்த்துவிட்டு தொழிலாள வர்க்கத்தை இன ரீதியாகப் பிளவுபடச்செய்வதன் மூலம் தனது ஆட்சியதிகாரத்தை ஸ்திரப்படுத்திக்கொள்கிறது. இதன் காரணமாகவே மார்கஸும் லெனினும் இன ரீதியான தேசிய ஓடுக்குமுறை ஒருமைப் பாட்டிற்கு குந்தகமானது எனக் கருதினர். பேரினவாதத்திற்கும் தேசிய ஒடுக்குமுறைக்கும் எதிராகக் குரல் எழுப்பிய லெனின், ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என வாதாடினார். ஒடுக்கப்படும் இனங்கள் அரசியல் சுதந்திரம் பெறாதவரை பாட்டாளிவர்க்க ஒருமைப்பாடு சாத்தியமாகாது என்பது அவரது கருத்து. இந்த ரீதியில் ஒடுக்கப்படும் இனங்களின் தேசிய சுயநிர்ணய உரிமைக்காக போராடத் தவறுவோர் உண்மையான சோசலிசவாதிகளாக இருக்க முடியாது என்கிறார் லெனின்.

ஒடுக்கப்படும் ஈழத்தமிழ் மக்களின் தேசிய சுயநிர்ணய உரிமைக்காக நாம் போராடுகிறோம். தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறை நீடிக்கும் வரை தமிழ் மக்கள் அரசியல் சுதந்திரம்பெறாதவரை சிங்கள-தமிழ் பாட்டாளிவர்க்க ஒருமைப்பாடு சாத்தியமாகப் போவதில்லை. பிரதான முரண்பாடான தேசிய முரண்பாடு முதலில் தீர்வுகாணப்படவேண்டும். அதற்கப்புறமே வர்க்கப் போராட்டம் சாத்தியமாகும் இதுவே எமது நிலைப்பாடு. இதுவே எமது போராட்டப்பாதை. இதனைப் பிற்போக்கான போராட்டத் திட்டம் எனக் கருதுபவர்கள் உண்மையான மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்டுகளாக இருக்க முடியாது.

சிறிலங்கா எனப்படும் சிங்கள தேசம் எமது தாய்நாடு அல்ல. தமிழீழமே எமது தாய்ப்பூமி. புனிதமான எமது தாய் மண் எமது பிறப்புரிமை சொத்து. எமது இனத்தின் தனித்துவத்திற்கும். கட்டுக்கோப்பிற்கும் அத்திவாரமாக இருப்பது எமது தாய்ப்பூமி. எமது தாய்மண்மீது எமக்குரிய உரிமை. இறைமை மாற்றமுடியாதது.

சிங்கள மக்கள் எமது சகோதரர்கள். சுரண்டப் படும் சிங்கள விவசாய தொழிலாள வர்க்கத்தை எமது புரட்சிகரத் தோழமை சக்தியாகவே நாம் கருதுகிறோம். இப்பாட்டாளி வர்க்கத்தின் விடிவுக்காகப் போராடுவதும் எமது பிரதான இலட்சியம். தமிழீழ சுதந்திரப் போராட்டம் சிங்கள முதலாளிய இனவாத அரசுக்குத்தான் எதிரானது. இந்த அரசுக்கு முண்டுகொடுக்கும் ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்கு எதிரா னது. ஒடுக்கப்படும் தமிழ் இனம் முதலில் விடுதலைபெறவேண்டும். விடுதலைபெற்ற சுதந்திரத் தமிழீழம் சிங்களப் பாட்டாளிவர்க்கத்தின் புரட்சிக்கு வழிவகுக்கும் போராட்டகளமாக அமையும்.

சிங்கள ஆளும்வர்க்கத்தின் பேரினவாத சித்தாந்த மாயைக்குள் சிங்களப் பாட்டாளிகள் சிறைபட்டுக் கிடக்கும்வரை வர்க்க ஒருமைப்பாடும், வர்க்கப் போராட்டமும் அகில இலங்கைப் புரட்சியும் சாத்தியமாகப் போவதில்லை. இது நீண்ட கால நடைமுறை அரசியலில் நாம் கண்ட உண்மை. இந்த யதார்த்த புறநிலை உண்மைக்கு மாறாக நாம் எமது விடுதலைப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு வர்க்கப் போராட்டப் பாதையை தழுவிக்கொள்வதென்பது படுமுட்டாள்தனமாகும். இதனால் எமது இனத்தின் அழிவுக்கு மட்டுமன்றி சிங்களப் பாட்டாளிகளின் நிரந்தர அடிமைத்தனத்திற்கும் நாம் வழிவகுப்பதாக அமையும். இதனை இங்குள்ள வைதீக சித்தாந்தவாதிகள் புரிந்துகொள்வார்கள் என நம்புகிறோம்.

நாம் பிரிவினைவாதிகள் அல்லர். அன்றி ஒரு நாட்டை துண்டுபோடுவது எமது நோக்கமல்ல. நாம் எமது ஒடுக்கப்படும் மக்களின் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடுகிறோம். எமது தாய்ப் பூமியின் இறைமையை மீட்கப் போராடுகிறோம். நாம் ஒரு தேசிய இனம் என்கிற ரீதியில், இனப் படுகொலையின் விளிம்புக்குத் தள்ளப்படும் இனம் என்ற ரீதியில். எமது சுயநிர்ணய உரிமையை நிலைநாட்ட நாம் போராடுகிறோம், இந்த வகையில் எமது போராட்டம் நியாயமானது தர்மமானது.

தேசிய ஒடுக்குமுறை உக்கிரமடையும் சூழ்நிலையில் ஒரு தேசிய இனம் அரசியல் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடுவது நியாயமானது மட்டுமன்றி அது ஒரு புரட்சிகரமான செயலும் கூட. சோசலிச தத்துவம் இதனை அங்கீகரிக்கவே செய்கிறது. எந்த சூழ்நிலையில் ஒரு தேசிய இனம் தனியரசுப் போராட்டத்திற்கு தள்ளப்படுகிறது என்பது பற்றி லெனின் பின்வருமாறு கூறுகிறார்

ஒரு பெரிய அரசால் ஏற்படும் அனுகூலங்கள் பற்றியும். பூகோளப் பொருளாதார தொடர்புகளின் நலன்கள்பற்றியும் தமது நாளாந்த அனுபவம் மூலம் மக்கள் நன்கு அறிந்திருப்பார்கள். ஆனால் தேசிய ஒடுக்குமுறையும். தேசிய முரண்பாடும் முற்றி சக வாழ்வு சகித்துக்கொள்ள முடியாததாகி, பொருளாதார உறவுகளுக்கும் முட்டுக்கட்டை ஏற்படும் பொழுது பிரிந்துசெல்வது தவிர்க்க முடியாதது. வர்க்கப் போராட்ட நலனுக்கும் அதுவே சரியான பாதை

தமிழீழ மக்களும் இதே சூழ்நிலையில்தான் தனியரசுப் போராட்டத்திற்கு தள்ளப்பட்டார்கள். வரலாற்று ரீதியாக இது தவிர்க்கமுடியாதது. ஆகவே எமது சுதந்திரப் போராட்டத்தை இந்திய பிரிவினைவாத எழுச்சிகளுடன் ஒப்புநோக்குச் செய்வதோ. பிற்போக்கு முத்திரை குத்துவதோ மிகவும் தவறான அணுகுமுறையாகும். இதனை உண்மையான மார்க்சீய - லெனினிய அணுகுமுறை என்று சொல்லமுடியாது.

-விடுதலைப்புலிகள் இதழ்.
ஜூலை 1986.
குரல்:10.