கரிக்கோடுகளில் ஒரு தாலாட்டு- கவிஞர் இன்குலாப்

இடிபாடுகளைக்

கடந்துதான்

இல்லம் வந்தோம்.

பனையும் தென்னையும் பச்சை உச்சங்களை இழந்து கனத்த நெடுங்குச்சிகளாய்க் காட்சி அளித்தது போலத்தான் வெறுஞ்சுவர்களாய் நீ பிறந்த வீடும்.

எல்லாக் கட்டடங்களிலும் ஏதாவது ஒரு காயம். 'ஷெல்' அடியில் ஜன்னல் தொலைத்தவை தோட்டாக்களால் அம்மைக்குழிகள், உரிந்த தோலுக்கடியில் சிவந்த சதையைப் போலத்தான் மனிதர்கள் கவலை கிழித்த முகங்களுடன்.

புல்வெளியின் மௌனத்தில் புதைந்து கிடக்கும் உயிர் அச்சம்!

குளிர்தருவின் நிழல்பிளந்து பீறிடக் காத்திருக்கும் தீயின் கொழுந்துகள்...

நம்பற்குரியனவாய் இல்லை எந்த ஒரு பசுமையும் இதந்தரும் நிழல்களும்.....

சாலையில் இருமருங்கும் 'கண்ணி வெடி கவனம்’ வெளிகளின் நீட்சியில் வீழ்ந்து கிடக்கும் கவச வாகனங்களின் மீது ஊர்ந்து செல்லும் பறவைகளின் நிழல்கள்... யுத்தம் நாறும் புகை மூட்டங்களுக்கெல்லாம் தத்தம் மொழிகளில் சாட்சியம் சொல்லி...

காதுகளுக்கெட்டும் தொலைவில் ஓயாமல் பேசும் கடலலைகள். இன்னும் அதன் வெண்ணுரைகளில் மூழ்கிய புதல்வர்களின் குருதிச் செம்மையும் கடைசி மூச்சும் சிதைந்து போன உனது கூட்டில்...

தொட்டில்கயிறு மேற்கூரைச் சட்டகமில்லா தவழ்ந்த முற்றத்தில் புதர் மண்டிக் கிடக்கும்... தாலாட்டை எதிரொலித்த சுவர்கள் மட்டுமே ...

உன் மூச்சால் கனத்த காற்றும் சுவடுகளால் நிறைந்த மண்ணும் தோள்களில் கிளைத்த தோழமையும் பல்கிய ஊர் இஃதென்பதால் புறாச்சிறகு போர்த்திய பருந்துகள் கொத்தியும் பிறாண்டியும் வெறிதீர்த்த வடுக்கள் வல்வெட்டித்துறையின் மேனி எங்கும்......

சுவர் கிறுக்கும் விடலைகள் அல்லர் என் உடன்வந்தோரும் நானும்.

அந்த வயதினரால் கிறுக்கப்படாத சுவர்கள் எந்த நாட்டிலும் இல்லை எழுதப்படும் சொற்கள்தாம் ஏறுமாறாய்...

உன் சுவர்களிலும் கரி எழுத்துகள் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் ஏதோ ஓரிடத்தில் சிங்களத்திலும் கூட.

பிஞ்சு மனங்களால் இழைத்து இழைத்து... எனக்குத் தெரிய அந்தக் கறுத்த வரிகள் உன்னை வாழ்த்துபவை வீர வணக்கம் செலுத்துவை இயக்கத்துக்கு நம்பிக்கை தெரிவிப்பவை.

பெரியவர்கள் சாதிமத இனக் கரிக்கோடுகளை இன்னும் கிறுக்கலாம் தங்கள் மனங்களில்.

பிஞ்சு எழுத்துகளே உன் சுவரில் இப்படி:

'பிரபாகரன் என்றும் எம்முடன் அ.மீரான் ஷாகிர், கொழும்பு'

உன் அன்னை பாடிய தாலாட்டு இன்னும் ஒலிப்பதை நாங்களும் கேட்டோம் சுவர்களில்.. கரிக்கோடுகளில்...

-கவிஞர் இன்குலாப்